Arti Kata tiang
n 1 tonggak panjang (dr bambu, besi, kayu, dsb) yg dipancangkan untuk suatu keperluan; 2 tonggak panjang yg bagai kapal tidak ~, pb perihal negeri atau perkumpulan (perhimpunan) yg tidak mempunyai pemimpin dipasang di perahu atau kapal untuk memasang layar dsb: tiang agung; 3 tonggak panjang untuk menyokong atau menyangga (atap, lantai, jembatan, dsb); pilar; 4 ki sesuatu yg menjadi pokok kekuatan, penghidupan, dsb: salat merupakan tiang agama; tiang pandak hendak menyamai tiang panjang, pb hendak meniru-niru perbuatan orang besar atau kaya, akhirnya diri binasa; tiang agung tiang kapal yg terutama (terbesar) di tengah kapal; tiang anemometer tiang yg biasanya dibuat dr pipa besi untuk penyangga anemometer; tiang cahaya matahari berkas sinar berwarna putih dan berbentuk pilar yg terpancar dr matahari; tiang gantung tiang yg papak pd puncaknya; tiang kampung ki orang yg tertua dl kampung: kakek tua yg masih tegap itu adalah tiang kampung; tiang muat tiang penahan pd kapal untuk menaikkan dan menurunkan muatan; tiang negara sesuatu (orang dsb) yg menjadi kekuatan negara; tiang pemegang El tiang listrik yg terusmenerus menahan gaya tarik akibat tegangan kawat; tiang penghidupan pokok pencaharian; tiang sendi rumah tiang seri; tiang seri tiang yg pertama kali didirikan ketika membangun rumah; tiang rumah yg di tengah-tengah yg mula-mula dipasang ketika mendirikan rumah; tiang tengah; tiang sendi rumah; saka guru rumah; tiang telepon :: tiang kawat telepon; tiang tengah :: tiang seri; tiang topang :: tiang depan (di kapal); tiang turus :: 1 tiang atau batang pohon untuk mengukuhkan pagar dsb; 2 ki pelopor; pembesar negeri; bertiang v ada tiangnya; mempunyai tiang; pancang n 1 tiang utama yg tegak terhunjam ke tanah untuk penguat atau penyangga bangunan (rumah dsb); 2 ki penunjang (yg) utama; sakaguru: bahasa sbg tiang kebudayaan; meniangpancangi v ki menunjang: bahasa yg ~ kebudayaan seluruh bangsa, disebut bahasa nasional